Nieposłuszeństwo. Frum i pocałunki - Cały Ten Zgiełk

Nieposłuszeństwo. Frum i pocałunki

Disobedience.
Nieposłuszeństwo.
Czym jest?

W filmie przyjmuje dość płytko przedstawioną postać miłości dwóch kobiet wywodzących się z tradycyjnej społeczności współcześnie żyjących w Wielkiej Brytanii Żydów.

Esti i Ronit los rozłączył, kiedy postanowiła wyjechać poszukując wolności obyczajowej i zawodowej w USA. Dziś spotykają się przy okazji pogrzebu ojca Ronit, znanego rabina. Nie utrzymywała z nim ani społecznością kontaktu.
Między kobietami wybucha na nowo pożądanie i łaknienie bliskości.

Film unika stawiania ostrego podziału i dokonywania prostych ocen.

Społeczność żydowska nie jest przedstawiona jako ciemna, zacofana, przemocowowa. Jest w niej miejsce na ciepło i szacunek, bliskie relacje. Jest jednak także kontrola obyczajowa i surowość względem wszelkich odchyleń od normy.


Frum dyktuje życie.
Czym jest?
To religijność, ortodoksyjność, tradycjonalizm w odniesieniu do judaizmu i wytycznych obyczajowych religii oraz danej lokalnej społeczności. Esti jest frum, bo nosi perukę i posłusznie oddaje się pożyciu małżeńskiemu w piątku. Ale inne zwyczaje poza szabatem nie są w filmie ukazane.

To jednak zostało zarysowane bardzo delikatnie.
Film skupia się na emocjach i zmysłowości kobiet oraz ich drogach parcia do wolności.

I o tej wolności rozmawiamy na koniec filmu.

Polski tytuł to Nieposłuszne.
Ale nieposłuszna jest także jeszcze jedna osoba w tym trójkącie.
Mąż Esti. Przyjaciel Ronit.
W jaki sposób? To trzeba zobaczyć i przemyśleć.

Film pozostawia niedosyt.
Chciałoby się zobaczyć więcej tła z przeszłości, więcej obcyczajowości, więcej konsekwencji życia w zamkniętej społeczności.
Bez tego film, mimo, że subtelnie nakreślony, staje się melodramatem.

Pomimo tego – warto obejrzeć go ze względu na specyficzną tematykę i grę aktorską obu Rachel – Weisz, którą bardzo lubię i McAdams.
Kobiety mają głos.

Follow me

Podoba Ci się to, co czytasz? Podziel się!

Przejdź do paska narzędzi