Przepraszam czy tu biją? Czyli "The slap" - Cały Ten Zgiełk

Przepraszam czy tu biją? Czyli „The slap”

Czy można bić?

Czy można uderzyć dziecko?

Czy klaps to „tylko” klaps?
A może „aż” klaps?

Czy klaps to szybkie skarcenie i akceptowalne przywołanie do porządku?
Czy też nieakceptowana forma przemocy?

Wyraz siły i dominacji?
A może symbol bezradności i niemocy?

Czy klaps to niezauważalne rozmywająca się chwila, mgnienie?
Czy moment, który może wryć się w pamięć i zaważyć na życiu?

Czy jeden klaps może spowodować pęknięcie, pogłębiającą się z każdą chwilą szczelinę na pięknej z wierzchu fasadzie rodzinno-towarzyskich relacji?

Czy za pomocą stosunku jednostki do klapsa można poznać bliżej człowieka? Zajrzeć wewnątrz poprzez okienko jakie się tworzy w momencie reakcji na uderzenie i podrążyć trochę bardziej?

Te wszystkie pytania można zadać sobie oglądając The Slap (bardziej w wolnym tłumaczeniu policzek, klepnięcie niż klaps), australijską miniserię opartą na książce Christosa Tsiolkasa.

Wchodzimy w świat mieszanej rodziny z greckimi korzeniami i grona jej przyjaciół. W pozornie monolitowym, pełnym ciepła obrazku zauważamy liczne pęknięcia i poznajemy rozmaite osobowości, których konflikt napędza fabułę.

Z jednej strony widzimy praworządnych obywateli, wzorowych ojców, kochające matki, odnoszących sukcesy biznesmenów, sympatyczne dzieciaki i młodzież

Z drugiej zagubionych artystów, agresorów, rodzinnych dyktatorów, rozemocjonowane neurotyczki, samotne ofiary depresji, ostracyzmu czy przemocy domowej.

To wciąż Ci sami ludzie, tylko oglądani z dwóch różnych stron.

Klaps wymierzony niegrzecznemu dziecku podczas początkowo przyjemnego rodzinnego spotkania staje się skrą odpalającą lont ciągu zdarzeń zrywających kolejne maski i stawiający ludzi w ekstremalnych emocjonalnie sytuacjach i w obliczu trudnych wyborów oraz ziemskich pokus.

Ten klaps to dobry pretekst do zastanowienia się nad własnymi poglądami.

Na rodzicielstwo, na stawianie granic i wychowanie.

The Slap

Na mówienie prawdy w związku, utrzymywanie w nim bliskości. Na ratowanie go przed wypaleniem.

The Slap

Na związki totalnie różnych osobowości.

The Slap

Na odpowiedzialność ludzi względem siebie, odpowiedzialność rodziców za dzieci i wobec dzieci.

The Slap

Na przyjaźń i jej prawa.

The Slap

Na rolę teściów w życiu par i rodzin.

The Slap

Na work-life balance.

The Slap

Na priorytety.

The Slap

Na balansowanie między kłamstwem a prawdą dla zachowania rodzinnego status quo i ochronę rodzinnych interesów i wizerunku.

The Slap

I na wiele ważnych w dorosłym życiu kwestii.

Uwagę przykuwa nie  tylko sam ciekawy pomysł na prezentowanie w kolejnych świata widzianego oczami kolejnych postaci czy możliwości zobaczenia w miniserii znanych z dużego ekranu Thandie Newton czy Umy Thurman pieczątką gwarantującą jakość staje się m.in.  obecność jako producentki Lisy Cholodenko, jednej z twórczyń Olive Kitteridge.

Warto zobaczyć i pomyśleć, pomimo czasem schematycznych rozwiązań w  charakterologii postaci.

Follow me
Przejdź do paska narzędzi